Eίμαι πιασμένος! Μπορώ να γυμναστώ;

To περίφημο μυϊκό πιάσιμο ακολουθεί τις εντατικές προπονήσεις με μια διαφορά φάσης 12-48 ωρών συνήθως. Έχει άμεση σχέση με την ένταση και τη διάρκεια της προπόνησης καθώς και με την υποδομή του αθλούμενου (είναι πιο συχνό και έντονο στους αρχάριους αλλά και στους επί μακρόν αγύμναστους). Επίσης θα το δούμε πιο συχνά όταν αλλάζουμε τρόπο προπόνησης, προφανώς γιατί στοχεύονται διαφορετκοί μύες ή τέλος πάντων με διαφορετικό τρόπο. Πρόκειται για το περίφημο DOMS (Delayed Onset Muscle Soreness) κι αν γνωρίζετε καλά αγγλικά θα βρείτε γι αυτό περίφημα άρθρα στο διαδίκτυο. Ο όρος αυτός στα ελληνικά αποδίδεται σαν καθυστερημένος μυϊκός πόνος ή πιο σωστά σαν μυϊκός πόνος με καθυστερημένη έναρξη. Πρόκειται για έναν αμβλύ πόνο που δεν έχει καμία σχέση με τραυματισμούς  και ταλαιπωρεί τις μυϊκές ομάδες που γυμνάστηκαν έντονα είτε με βάρη είτε με αερόβια. Το απόγευμα αισθάνεσαι περίφημα. Τρώς σίδερα! Το πρωί όταν ξυπνάς κάτι δεν πάει καλά. Βουβός,αμβλύς πόνος στο αριστερό μέρος του θώρακα. Γυρνάς στο δεξί πλευρό για να διαπιστώσεις κι εκεί την ίδια κατάσταση. Ο μυϊκός πόνος με καθυστερημένη έναρξη δεν είναι κακό πράγμα ή κάτι που πρέπει να σε προβληματίσει ιδιαίτερα. Εγώ τον θεωρώ γλυκό πόνο και απόδειξη ότι η προπόνησή μου ήταν επαρκώς εντατική και ότι σίγουρα θα οδηγήσει κάπου. Ο πόνος αυτός οφείλεται στον τραυματισμό των μυϊκών μας ινών κατά την άσκηση. Η διαδικασία της επούλωσης φέρνει τη μυϊκή υπερτροφία. Δηλαδή χαλάμε κάτι για δημιουργήσουμε στη θέση του κάτι καλύτερο,κάτι δυνατότερο... Μπορεί όμως να προληφθεί ή να μειωθεί ο μυϊκός πόνος με καθυστερημένη έναρξη; Δύσκολα όπως τόχω διαπιστώσει επανειλημμένα στη πράξη. Ούτε η προθέρμανση,ούτε η αποθέρμανση αλλά ούτε και το στρέτσινγκ μπορούν να βοηθήσουν ιδιαίτερα, άσχετα αν πρέπει να μένουν σαν αναπόσπαστα μέρη του τελετουργικού της άσκησης για χίλους δυο λόγους.

Leave a Reply